Οι γενικεύσεις σε συζητήσεις, πολλές φορές μπορούν να δημιουργήσουν ένα κλίμα μαζικό. (Δηλαδή νοήματα προς την ίδια κατεύθυνση). Μα-ζι-κό! Μια κλίμακα όχι ενωτική απαραίτητα. Το “μαζικό” δεν είναι απαραίτητα ενωτικό. Έχει ένα προσωπείο επικίνδυνο όσο να ‘ναι. Ροκανίζει την προσωπική σου άποψη και ύστερα τη χωνεύει. Η μάζα για παράδειγμα τα αγκαλιάζει όλα. Έννοιες, απόψεις, γεύσεις, αρώματα… Σαν να χάνεται λίγο η ταυτότητα. Αν το παρατηρήσουμε ξεκάθαρα, αυτό είναι. Που, βέβαια, αν αναλογιστούμε καλύτερα, η ταυτότητα είναι αυτή που δημιουργεί προσωπικότητα. (Στην παρούσα φάση οινική προσωπικότητα). Άρα, κοινώς, μπορούμε να το πούμε και παραπλανητικό το να συμφωνούμε σε όλα. (Γενικά και οινικά! Πόσο μάλλον και τα δυο!). Γιατί όμως να συμφωνούμε αν όχι σε όλα, τουλάχιστον στα περισσότερα, επειδή πρέπει να συμφωνούμε τουλάχιστον με τα περισσότερα στην οινική “μαζική” τάση, της καθημερινότητας; Στην ουσία η ερώτηση είναι απλή. Μην σας φαίνεται παραπλανητική. Κι αν κάποιος από το πλήθος, πεταχτεί με μπάσα φωνή και πει: “και εσένα τι σε ενοχλεί η τάση;” είμαι βέβαιος (είμαστε βέβαιοι) πως και ο ίδιος έχει βρεθεί μπλεγμένος στη δίνη της. Δεν κάνουμε δημοψήφισμα! Απλά στοχεύουμε πιο ουσιαστικά στο οινικό ταξίδι δίχως προσηλυτισμό. Άλλωστε οι οινικές πυξίδες, σηματοδοτούν ένα άκρως ατομικό- προσωπικό θέμα.
Μια διαφορετική οινική άποψη σε λογικά πλαίσια μπορεί να -σπάσει- τους οινικούς κανόνες. Προφανώς και δεν είναι οινικά αναρχικό αυτό. Είναι οινικά καινοτόμο! Οι απόψεις οφείλουν να υπερασπίζονται από προσωπικές εμπειρίες γνήσιες και όχι -τυποποιημένες-. Αυτό άλλωστε είναι και η -προσωποποίηση- της προσωπικής εμπειρίας. Η άποψη δεν είναι έπαρση. Δεν είναι μόδα. Η άποψη είναι ένα οινικό ταξίδι. Μπορεί να ανατραπεί; Σαφώς. Μπορεί να ξεχωρίσει; Μπορεί. Μπορεί να αιτιολογήσει το περιεχόμενο; Μπορεί. Και φυσικά πάντα σε πλαίσια κοινής λογικής. Η ποιότητα είναι ένα από τα μοναδικά μονοπάτια που δε αμφισβητείται και δεν αμαυρώνεται. Η αντικειμενική. Όχι εκείνη του γούστου. Η άποψη λοιπόν μπορεί να μετατραπεί σε γνώση; Μπορεί. Δεν είναι εύκολο. Προαπαιτεί κάποια απερπάτητα οινικά μονοπάτια που πρέπει να ερευνηθούν. Να μελετηθούν. Γιατί αλλιώς ξέρετε τι είναι η άποψη και η γνώμη… Κι αν δεν το ξέρετε, ανατρέξτε στα παλιά, στα ξεχασμένα quotes του Κλιντ Ίστγουντ. Η αιτιολόγηση, πάντα είναι πιο δομημένη όταν προέρχεται από δοκιμές, μελέτες, ενθουσιασμούς, απαγοητεύσεις και ξανά πάλι από την αρχή.
Γι’ αυτό λοιπόν, σε μια αρένα αχανής όπως είναι η οινική αρένα, ας φροντίσουμε να είμαστε πρωτοπόροι πρώτα για τις δικές μας γεύσεις και οινικές εμπειρίες. Να καινοτομούμε και να μη διστάζουμε να σπάμε και κανέναν κανόνα που και που. (Γαστρονομικό – οινικό). Όχι από αντίδραση. Από φαντασία!
Δεν είναι όλα το ίδιο. Δεν μπορούν οι γεύσεις και τα αρώματα να στριμωχτούν, στο πεδίο του – ναι όλα καλά είναι-. Όχι! Αυτό είναι καταστροφικό. Όλα το ίδιο; Όλα στην ίδια κλίμακα. Όχι! Το κρασί είναι ζωντανός οργανισμός. Δεν μπορεί να είναι το ίδιο. Διαφέρει. Και θα διαφέρει ποικιλοτρόπως και αναλόγως τη χρήση του. Αυτή είναι η ζωτικότητά του. Η ομορφιά του.
Το μαζικό δεν είναι ενωτικό. Είναι καταστροφικό. Το μαζικό είναι μόδα και όχι γνώση. Είναι μια τυποποιημένη κίνηση και όχι αναζήτηση. Είναι ένα τυπικό – δεν χαλάω χατίρια-. Αλλά εδώ, σ’ έναν οινικό λαβύρινθο, δεν τίθεται θέμα χατιριού. Αλλά οινικής αξιολόγησης και δομής. Διαχρονικής αξίας και αυθεντικότητας.
Αγνής γουλιάς από ατόφια συναισθήματα.
