Για την ιστορία λοιπόν, θα σας πω, πως η «ιστορία» μου με τη ζωγραφική, ξεκινάει αρκετά χρόνια πίσω. Όταν ο χρόνος έμοιαζε ακόμη πιο παλιός στα μάτια μου. Η ανάγκη μου λοιπόν, να εκφράζομαι μέσα απ’ αυτή, είναι μια διαχρονική και πηγαία ανάγκη, όπου με συμφιλιώνει μαζί της καθημερινά, από τότε δηλαδή, που το παρελθόν μου συναντάει συνεχώς το παρόν μου. Είναι μια σχέση η οποία με εμπνέει και αυτομάτως με καθοδηγεί. Ήδη από την παιδική μου ηλικία, όπως κι οι περισσότεροι άνθρωποι δηλαδή, έτσι κι εγώ, άρχισα να ξεδιπλώνω τις καλλιτεχνικές μου ανησυχίες και ιδέες, επάνω στο χαρτί.
Η πρώτη «έκθεση» των δημιουργιών μου ωστόσο, έγινε στην ηλικία μόλις των δέκα ετών! Αυτό ομολογώ, πως οφείλεται στο καλλιτεχνικό μάτι της τότε δασκάλας μου, όταν είδε τα έργα μου και μου πρότεινε αυτομάτως, να τα συμπεριλάβουμε στην ετήσια έκθεση του σχολείου. Μια μικρή στιγμή μου τότε, καλλιτεχνικά μιλώντας, όπου όμως κατάφερε να παραμείνει αναλλοίωτη στον χρόνο και κουβαλώντας την μέσα μου παράλληλα, σιγά – σιγά να γίνεται συνήθεια και τρόπος ζωής.
Από την άλλη, αξίζει να αναφέρω πως αυτή η οικειότητα μου με τη ζωγραφική, σχετίζεται εκατό τοις εκατό και με τα γονίδια μου, τα οποία έπαιξαν σημαντικό ρόλο σ’ αυτό. Ο πατέρας μου ζωγράφιζε επίσης, ενώ ο παππούς μου, μπορώ να πω, πως το -είχε πάει ένα βήμα παραπέρα- αφού εκτός από τη ζωγραφική, έφτιαχνε υπέροχα γλυπτά από ξύλο. Οπότε, μπορούμε να πούμε πως εγώ, μ’ έναν τρόπο δικό μου, προσπαθώ να συνδυάσω αυτά τα δύο μαζί, σε μια μορφή που εκφράζει εμένα!
Το «mits wood paintings» δημιουργήθηκε από αυτή ακριβώς την ανάγκη: Να εκφραστώ μέσα από τη street art, τη ζωγραφική και την urban pop κουλτούρα, χρησιμοποιώντας ως βασικό μου καμβά το ξύλο.
Μου αρέσει μέσα από τα έργα μου να αποτυπώνω, με ακρυλικά χρώματα πάνω σε ξύλο, iconic σκηνές και στιγμές από τον κινηματογράφο, τη μουσική και τον αθλητισμό. Σκηνές και χαρακτήρες που έχουν αφήσει το δικό τους αποτύπωμα στην pop και cult κουλτούρα και που, για κάποιον λόγο, αξίζει να ξαναζωντανέψουνε με έναν διαφορετικό τρόπο.
Τα έργα μου έχουν ένα «rude attitude», μια πιο ωμή και street αισθητική, που αντλεί έμπνευση από cult movies, τη street subculture και την urban αισθητική. Δεν με ενδιαφέρει τόσο η απόλυτη πιστότητα μιας εικόνας, όσο το να κρατήσω αυτό που κάνει μια στιγμή αναγνωρίσιμη και να της δώσω τη δική μου οπτική και τη δική μου πινελιά.
Αυτά, εν ολίγοις. Τα υπόλοιπα, από κοντά…
Σας περιμένω στις 24/9 στο Λολίτα, Δευκαλίωνος 2Γ, στη Λάρισα, για την πρώτη μου έκθεση!
Θα χαρώ πολύ να γνωριστούμε από κοντά!