Σκοπός λοιπόν είναι να κάνουμε την κάθε γουλιά μας κουλτούρα και όχι η κάθε γουλιά μας, να μεταποιείται σε υποπροϊόν μιας μόδας που ”αρέσει” εσκεμμένα, παρασύροντας έτσι, τον καταναλωτή στα δρομάκια της. Η οποία μόδα με τη σειρά της, αρέσκεται στην επιφάνεια και όχι στην ουσία. Αυτό έχει επισημανθεί και σε προηγούμενο κείμενο. Το κρασί είναι ουσία και οι καινοτομίες που το αγκαλιάζουν, οφείλουν να στοχεύουν στην καλύτερη εκδοχή του εαυτού του και όχι σε παροδικές δομικές εκρήξεις! Άλλο καινοτομία και άλλο πειράματα.
Εμείς ακολουθούμε το κρασί δοκιμάζοντάς το, γιατί μας αρέσει η οινική του αναζήτηση. Τα πράγματα στα οινικά μονοπάτια είναι απλά. Ο οινικός του κόσμος και οι εκπλήξεις του. Γιατί αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της γνώσης, μέσα στην καθημερινότητάς μας. Δίχως πυξίδες μαρκετίστικες και θεωρίες αναβάθμισης που στοχεύουν νέες ανάγκες για την αγορά! Το κρασί αποτελείται από μια ιεραρχία πραγμάτων. Από μια παράδοση και από μια διαδικασία που το συνιστά ξεχωριστό. Ασφαλώς και με τη λέξη “αναβάθμιση” εστιάζουμε στην ποιοτική του αναβάθμιση και μόνον, κατέχοντας τα αξιόλογα κριτήρια που του αναλογούν και όχι κάποιο γευστικό πυροτέχνημα που επιβάλει κάποια βιομηχανία που γυροφέρνει γύρω από στατιστικές και μελέτες εύκολων οινικών θηραμάτων ολημερίς. .
Η διαχρονικότητα είναι η μόνη αξία που μπορεί να στέψει τη γνησιότητα ως έννοια αψεγάδιαστη με κάθε υπόσταση. Το κρασί είναι κρασί. Από μόνο του σαν προϊόν, διαθέτει όλα εκείνα που το κατατάσσουν σε συγκεκριμένες θέσεις στο κοινωνικό μας σύνολο. Σε συνήθειες αλλά και προτιμήσεις γαστρονομικές. Κατέχει την αξία από μόνο του. Το μόνο που μένει από εμάς είναι να σεβαστούμε τη δομή του. Ο εκάστοτε οινοπαραγωγός το γνωρίζει πολύ καλά αυτό.
Επομένως, όπως έχει ξαναειπωθεί, στον βωμό της αγοράς είναι πολλά εκείνα που θα τεθούν στα ποικίλα οινικά μέτρα και σταθμά. Ή έχουν τεθεί ήδη. Η οινική αγορά έχει ταυτιστεί απόλυτα, με οινική αρένα όπου συνεχώς καλπάζει. Ένας μεγάλος όγκος ετικετών, καλείται να ανταγωνιστεί και να συνυπάρξει συγχρονισμένα και συγκροτημένα, εντός των ραφιών αλλά και στις εκάστοτε προτιμήσεις των καταναλωτών. Προφανώς και ένας μεγάλος όγκος πληροφοριών, αντάξιος του μεγέθους, αριθμητικά τουλάχιστον, των φιαλών, όπου κυμαίνονται στις καθημερινές συναλλαγές των οινικών επιθυμιών μας.
Οι ποικιλίες διαμορφώνουν τα οινικά σταυροδρόμια των γεύσεων και οι ετικέτες που αναπαράγονται συνεχώς, ανεβάζουν επανειλημμένα τον πήχη της ποιότητας και του συναγωνισμού. Ας αποφύγουμε τη λέξη “ανταγωνισμός”. Γεννά επιθετικότητα. Τουλάχιστον ο αθέμιτος. Κατά μια έννοια λογικό. Από την άλλη, πολλοί είναι εκείνοι, όπου ταυτίζουν την αγορά με ζούγκλα. Και αυτό λογικό. Οι απόψεις διίστανται. Εξαρτάται την ευνοημένη εκδοχή της αντίστοιχης πλευράς ή το αντίθετο. Τη ζυγαριά της λογικής όπου γεννά η κάθε κίνηση του αντίστοιχου προϊόντος. Της κάθε οπτικής. Ποικιλόμορφες εκδοχές σ’ έναν χώρο που όπως προαναφέραμε, ανταποκρίνεται ακριβώς στα όρια μιας αρένας.
Απόψεις επί απόψεων και πάλι από την αρχή. Η ελεύθερη μετάφραση του οίνου είναι η απόλαυση. Αυτό που λογικά πρέπει να κάνουμε εμείς είναι απλώς να το απολαμβάνουμε. Οι γεύσεις του καθενός διαφέρουν. Το έχουε αναφέρει πολλάκις. Ωστόσο, οι απόψεις είναι αυτές που διίστανται. Οι γεύσεις αντιθέτως μένουν. Και οι γνήσιες γεύσεις από τη μητέρα ποικιλία, δεν χάνουν ποτέ.
Η εικόνα ξεγελά την κρίση, αλλά η γεύση, δεν ξεγελά ποτέ τον ουρανίσκο!
