Έχοντας πρόσφατα μια συζήτηση, γύρω από το οινικό φάσμα λοιπόν, τι πιο σύνηθες δηλαδή, κάποια στιγμή αντιλήφθηκα πως η επιλογή του κρασιού, δεν επικεντρώνεται πάντοτε στο προσωπικό γευστικό γούστο ή στο ρεύμα της εποχής. Ούτε ακόμη, στις δημόσιες σχέσεις και στις πιο οικείες -υποστηρικτικές επιλογές του. Κάποιες φορές, η επιλογή μιας ποικιλίας ή μιας ετικέτες, μπορεί να ξεφύγει από αυτό που θεωρούμε δεδομένο, ακούγοντας εκφράσεις οι οποίες θα μας εκπλήξουν. Εκείνο που αντιλήφθηκα ήτανε το εξής.
Οι περισσότεροι οινόφιλοι στις ημέρες μας κι όχι μόνο, προτιμούν να δοκιμάζουν και να υποστηρίζουν μια ετικέτα, της οποίας υποσυνείδητα, ασπάζονται κι ένα κομμάτι της. Αν όχι οι περισσότεροι, -μπορεί- να είναι ένα υπαρκτό νούμερο, όπου η στατιστική να μην έχει πέσει έξω! Δεν αναφέρομαι τόσο στο ρεύμα που υποστηρίζει και παγιώνει η κάθε οινική εποχή, αλλά σ’ ένα κομμάτι πιο προσωπικό. Πιο συναισθηματικό. Θα μου πει κανείς, ψιλά γράμματα για την επιλογή μιας φιάλης αυτά, ή ενός ποτηριού, αλλά εάν ακούγατε κι εσείς την έκφραση: “Νιώθω δυνατός αυτή την εποχή όπως ένα γεροδεμένο Cabernet” πολύ πιθανό η ψυχολογία να ισορροπεί ανάμεσα στη δομή του κρασιού και στη δομή του ατόμου, κατά την επιλογή της εκάστοτε ετικέτας. Κι ακόμη πιο πιθανό, αυτό να έχει συμβεί, παραπάνω από μια φορά. Ίσως εμείς να μην έχουμε οικειοποιηθεί τη συγκεκριμένη οινική οπτική. Ωστόσο, έχοντας ειπωθεί μια τέτοια φράση, τότε οι πιθανότητες μπορεί να μας εκπλήξουν. Είναι ξεκάθαρη η δήλωση!
Μου έκανε τρομερή εντύπωση λοιπόν ακούγοντας αυτή τη φράση, έχοντας παράλληλα στο ποτήρι μου, μια ζωηρή Rioja. Αυθόρμητα εκείνη τη στιγμή σκέφτηκα πως κάθε άλλο παρά ζωηρός αισθανόμουνα. Ήμουνα αρκετά κουρασμένος και ήθελα το συντομότερο να γυρίσω στο σπίτι μου. Από την άλλη, ήτανε κάτι πρωτόγνωρο για εμένα. Να επιλέξω δηλαδή μια ποικιλία, που θα ακολουθεί ή θα εκφράζει τα συναισθήματα μου ή τη διάθεσή μου! Τρομερά πρωτότυπο! Τρομερά πρωτότυπη αυτή η ενσωμάτωση των ποικιλιών, στα ανθρώπινα προσωπικά γρανάζια. Αρά, είναι εφικτή η επιλογή μιας ετικέτας, αναλόγως τη διάθεση μας; Η απάντηση έχει ήδη δοθεί!
“Νιώθω δυνατός όπως ένα γεροδεμένο Cabernet”. Ξεκίνησα να σκέφτομαι τι είχα δοκιμάσει όλες τις προηγούμενες ημέρες. Κι αν οι επιλογές μου, ήτανε καθαρά τυπικές- δεδομένες ή έκρυβαν κάποιο υποσυνείδητο μήνυμα πίσω από την ποικιλία. Ή απλά εάν η επιλογή μου δεν εκπροσωπούσε τίποτα περισσότερο από τον παράγοντα τύχη ή μια απλή επιλογή. Η επιλογή μιας φιάλης λοιπόν, τουλάχιστον, αρχίζω να το εμπεδώνω περισσότερο αυτό, εκπροσωπεί ξεκάθαρα ένα πολυπαραγοντικό ζήτημα. Ο οινικός καθρέφτης είναι εκείνος που φανερώνει ατόφια οτιδήποτε σχετίζεται με το προϊόν και τη διάθεσή μας.
Εξάλλου, όπως έχω τονίσει επανειλημμένα…
Μια διαφορετική οινική άποψη σε λογικά πλαίσια μπορεί να -σπάσει- τους οινικούς κανόνες. Προφανώς και δεν είναι οινικά αναρχικό αυτό. Είναι οινικά καινοτόμο! Οι απόψεις οφείλουν να υπερασπίζονται από προσωπικές εμπειρίες γνήσιες και όχι -τυποποιημένες-. Αυτό άλλωστε είναι και η -προσωποποίηση- της προσωπικής εμπειρίας.
Γι’ αυτό λοιπόν, σε μια αρένα αχανής όπως είναι η οινική αρένα, ας φροντίσουμε να είμαστε πρωτοπόροι πρώτα για τις δικές μας γεύσεις και οινικές εμπειρίες. Να καινοτομούμε και να μη διστάζουμε να σπάμε και κανέναν κανόνα που και που! Να αισθανόμαστε ελεύθερα την οινική δομή που ταυτίζεται μαζί μας.
Δεν είναι όλα το ίδιο. Δεν μπορούν οι γεύσεις και τα αρώματα να στριμωχτούν, στο πεδίο του – γενικού-. Όχι! Αυτό είναι καταστροφικό. Όλα το ίδιο; Όλα στην ίδια κλίμακα; Όχι! Το κρασί είναι ζωντανός οργανισμός. Όπως κι εμείς. Δεν μπορεί να είναι το ίδιο. Διαφέρει και διαφέρουμε από γουλιά σε γουλιά και από ημέρα σε ημέρα. Και θα διαφέρει ποικιλοτρόπως και αναλόγως τη χρήση του. Αυτή είναι η ζωτικότητά του. Η ομορφιά του.
Η δύναμή του.
