Και καθώς χθες ο καιρός μας επέτρεψε μια ωραία βόλτα στα στενά της Πλάκας, γνώριζα εξ’ αρχής, που θα απολαύσω το απογευματινό μου κρασί. Είχα να τον συναντήσω κι αρκετό καιρό, οπότε όλο αυτό καθιστούσε μονόδρομο για μια συνάντηση με τον Στράτο Σεϊτανίδη. Έναν άνθρωπο που εκτός από την πολύπλευρη επαγγελματική του δράση στο χώρο του επιχειρείν, αποτελεί ταυτοχρόνως και το πιο αποτελεσματικό διάλειμμα, ανάμεσα στη ρουτίνα της ημέρας!
Κάθε άλλο, μα η αφορμή για μια συζήτηση μαζί του, ήτανε ο χαμός στα social με τις τελευταίες τοποθετήσεις του. Όλα αυτά τα χρόνια που τον γνωρίζω, οι απόψεις του και οι προβληματισμοί του, επικεντρώνονται στην Ελλάδα και στην ανάπτυξή της. Και μου γεννήθηκε η απορία. Τελικά, υπάρχει τόσος κόσμος στην Ελλάδα που ενδιαφέρεται για το επιχειρείν; Γιατί αν η απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα είναι «ναι» τότε όλο αυτό είναι αισιόδοξο, σ’ αυτούς τους «περίεργους» καιρούς που μοιραζόμαστε όλοι μας. Χωρίς δεύτερη σκέψη, ο λόγος του με κάλυψε…
«Ναι ο κόσμος ενδιαφέρεται. Απλά το πρόβλημα είναι πως δεν ενδιαφέρεται η κυβέρνηση και αυτό, αυτομάτως δυσκολεύει την όλη κατάσταση. Το πρόβλημα της χώρας διαχρονικά, πέραν της διαπλοκής και τα σκάνδαλα, είναι το χρέος. Και πως αντιμετωπίζεται αυτό; (Με πρόλαβε εδώ η αλήθεια είναι). Το χρέος αντιμετωπίζεται με ανάπτυξη, παραγωγή και εξαγωγές για να φέρουμε συνάλλαγμα. Έτσι, μ’ αυτόν τον τρόπο μειώνουμε το εμπορικό ισοζύγιο που σημαίνει αυτομάτως, μειώνουμε εισαγωγές και αυξάνουμε εξαγωγές με αποτέλεσμα να αυξηθεί το εισόδημα του Έλληνα. Γιατί τόσα χρόνια, εξάγουμε μόνο τους νέους μας. Μ’ αυτόν τον τρόπο λοιπόν κρατάμε τους νέους στη χώρα μας. Κρατάμε τους επιστήμονες εδώ. Έτσι, αποκτάμε μια ισχυρή οικονομία, γινόμαστε υπολογίσιμη δύναμη στις διαπραγματεύσεις και στους στόχους μας. Μειώνεται το μαύρο σύννεφο της ανεργίας και δημιουργείται μια ισχυρή μεσαία τάξη».
Ωραία! Καλά μέχρι εδώ. Πάντα έχω τις δεύτερες σκέψεις μου! Αλλά όλα αυτά μου φαίνονται ουτοπικά. Γιατί όλα αυτά τα ωραία που λες λοιπόν, (πλέον έχουμε την οικειότητα να μιλάμε στον ενικό όπως καταλάβατε), δεν πραγματοποιούνται;
«Κατ’ αρχάς, μερίδιο ευθύνης έχουμε όλοι μας κι όχι μόνο οι κυβερνήσεις. Η τουρκοκρατία μας άφησε πολλά κατάλοιπα. Όμως πιστεύω πως ήρθε ο καιρός να πετάξουμε από πάνω μας τον «κυνηγημένο Έλληνα» και να ριζώσουμε με αξίες, σεβασμό και αλληλεγγύη. Να δημιουργήσουμε μια χώρα όπου οι εκπρόσωποί της θα αντανακλούν τις απαιτήσεις της σύγχρονης Ελλάδας».
Θεωρώ πως σ’ ένα γενικό φάσμα, τέθηκαν οι βάσεις, η τροφή για σκέψη, για πολλαπλά ζητήματα που απασχολούν μια καθημερινότητα πολύπλευρη και πολυσύνθετη. Αλλά λόγω της εποχής, ας βάλουμε λίγο το μαχαίρι στο κόκκαλο. Πως κινείται η αγορά και πως έχει ξεκινήσει το εορταστικό ωράριο λοιπόν…
«Τα τελευταία χρόνια τα εμπορικά καταστήματα έχουν δεχθεί μεγάλο πόλεμο. Η εστίαση επίσης έχει δεχθεί μεγάλο πόλεμο από την κυβέρνηση. Με τεράστια κόστη στο ρεύμα, στην φορολογία, στα ενοίκια, στις ασφαλιστικές εισφορές, η ακρίβεια στις πρώτες ύλες και το κυνήγι από ΕΦΚΑ, ΣΔΟΕ και δήμους, με καθημερινούς ελέγχους που δεν γίνεται σε κανέναν άλλον τομέα. Όπου, όπως καταλαβαίνεις αυτό μας προσβάλλει. Επομένως τα μισά καταστήματα έχουν κλείσει, οι τζίροι είναι μηδενικοί, κι αν δεν γίνει κάτι άμεσα για να αλλάξει όλο αυτό, η χώρα θα υποστεί ξανά οικονομική κρίση. Κλείνοντας λοιπόν, θέλω να τονίσω και να απευθυνθώ κυρίως στις νέες γενιές. Η ζωή έχει διδάξει πως τίποτα δε σου χαρίζεται. Αυτά που κερδήθηκαν στο παρελθόν από ελευθερίες και δικαιώματα, με τον ίδιο τρόπο μπορεί να κερδηθούν στο παρόν για το μέλλον».
Στράτος Σεϊτανίδης – Philosopheat
